Net nu ik volle bak ertegen wil om campagne te voeren voor de PvdA in Tilburg, zit ik ziek thuis. Of het nou met fijn stof (lees: Vrij Nederland nr.7) te maken heeft of niet, ik baal enorm. Mijn hoofd voelt alsof er een death metal band zijn generale repetities doet en mijn spieren lijken te ploffen. In mijn longen marcheert een colonne mieren, ofzo…
Ik troost me met wat afleiding in de tweedimensionale en driedimensionale, virtuele omgeving en kwam werkelijk een juweeltje tegen. Nu ben ik al een stille bewonderaar van Bryn Oh, haar Immersiva in Second Life is altijd verrassend en adembenemend. Haar laatste productie wil ik graag met jullie delen, kijk even mee…
…en pink een traantje weg, het mag. Ontroerend he?
